ابن بطوطه (طنجه مراكش703الي799) نيزدر سفرنامه خود چندين بار از جوكيان هند ياد مي كند.. خود او سالها در هند زندگي كرد. او در جايي مي نويسد يك جوكي مي تواند ماهها بدون غذا و آب زنده بماند و مي تواند در گوري در زير خاك به سر برد و ماهها بدون آب و غدا زنده بماند. روي آن گور را پوشانده، سوراخي بر روي زمين مي گشايند تا هوا درآن راه يابد. شنيدم بعضي از آنها سراسر يك سال را در گور به سر مي برند. جوكيها دانه هايي مي سازند كه هر يك از آن دانه ها، آنان را براي چندين روز يا چندين ماه از آب و غذا بي نياز مي سازد. آنها از عالم غيب خبر مي دهند. پادشاه هند آنان را گرامي مي دارد و همنشينشان است. با گياه بسازند و گوشت نخورند. آنچه از كردارشان پيداست اين است كه بر رياضت خو گرفته اند و نيازي به جهان و زينتهاي آن ندارند. برخي از آنان به قدري قوي هستند كه به يك نگاه مي توانند كسي را بميرانند.
ابن بطوطه در جايي ديگر مي نويسد: روزي نزد پادشاه دو جوكي ديدم كه تن خود را در پارچه اي پوشانده و موهاي سر خودرا تراشيده بودند. پادشاه ازآنها خواست كه كارهاي شگفت انگيز خود را به من نيز نشان دهند. يكي از آن دو ناگهان به هوا برخاست و همچنان نشسته در بالاي سر من قرار گرفت. بيم و هر اس ناشي از ديدن اين عمل مرا در بيهوشي فرو برد. پادشاه دستور داد از دارويي كه پيش وي بود به من بخورانند. پس از چندي كه به خود آمدم، ديدم كه آن جوكي همچنان در بالاي سر من، در هوا نشسته است. پادشاه به من گفت بيم آن دارم كه تو با ديدن اينگونه چيزها ديوانه شوي وگرنه كارهاي بزرگتري از اين جوكيان بر مي آيد. آهوي افسانه اي كه مشك در ناف داشته، براي پيدا كردن سرچشمه بويي كه در خود داشت تمام دنيا را جستجو كرد. اين مفهوم به شكلي ديگر بر سر در معبد دلف حك شده است كه "خود را بشناس تا خدا را بشناسي."        

مراقبه (مديتيشن) اطلاقي كلي به مجموعه اي از روشهايي است كه ما را به سوي يك تجربه دروني سوق مي‌دهد. مديتيشن در لغت به معني تفكر و تعمق است. در اين باره مقالات و كتب زيادي به زير چاپ رفته، اما نادرند كساني كه اين مفهوم دروني را تجربه كرده‌اند. شايد لازم باشد بر اين نكته تأكيد كنم كه يك تجربه دروني يك مفهوم ذهني است نه يك واقعيت خارجي. مراقبه ارتباط با درون است نه پيروي و بردگي از تجربه هاي ديگران كه شخصي و انحصاري‌اند. در اين روند نكته اصلي اين است كه از سطح ذهن منطقي فراتر رويم، چون ما مي خواهيم دركي شهودي را تجربه كنيم. با طي مراحل رشد توانايي استدلالي ما قويتر مي شود و به همان نسبت تكيه ما به احساسات و كمك گرفتن از آنها كمتر خواهد شد. شايد زيباترين تشبيه در اين باره تشبيه دكتر ماگس ورتايمر باشد كه به بزرگسالان لقب كودكان فاسد شده داده است.
ما در مراقبه سعي داريم كه حداقل براي مدت مشخصي از ذهن استدلالي خويش فاصله بگيريم. در اين مسير نه نقطه‌ پاياني وجود دارد و نه تجربه‌اي ويژه و مشخص. ما به عنوان قسمتي از يك مرحله تكويني كار مي‌كنيم و هدفي را مي جوييم كه مي‌دانيم براي هميشه دست نيافتني است. علم روانكاوي به افراد كمك مي كند تا با آنچه در لايه‌هاي زيرين ذهنشان پنهان شده و باعث يك سري عقده ها، ترسها و رفتارهاي نامتعادل گرديده، آگاهانه برخورد كرده، به اين طريق به تعادل برسند. ما در مراقبه هم چنين مسيري را طي خواهيم كرد، با اين تفاوت كه هر كس خود مي تواند روانكاو خود باشد. در حين مراقبه، از وجود ترس‌ها و عقده‌هايي كه از وجودشان بي‌خبر نيستيم آگاه مي‌شويم. اولين هدف مراقبه، رهاسازي انسان از اين احساسات نامطلوب مي باشد و مهم‌ترين هدف آن اين است كه بياموزيم در يك زمان معين فقط به يك كار مشخص بپردازيم؛ يعني اگر مي‌رقصيد، فقط برقصيد. اگر موفق به انجام اين كار شديد، مطمئناً شما در حال انجام مراقبه هستيد.

ازيكي ازفيلسوفان و مرتاضان هندي پرسيدند: آيا پس ازاين همه دانش و فرزانگي و رياضت هنوزهم به رياضت مشغولي؟
گفت: آري. گفتند: چگونه؟
گفت: وقتي غذا مي خورم صرفاً غذا مي خورم و وقتي مي خوابم فقط مي خوابم.
اين شايد بزرگ ترين ثمره ي تمركز است. آيا شما هم هنگام غذا خوردن مي توانيد تمام توجهتان را روي غذا خوردن و لذت و مزه ي غذا معطوف كنيد، يا اينكه معمولاً از افكار مربوط به گذشته و آينده آشفته ايد و چون به خود مي آييد مي بينيد غذايتان تمام شده و جز امتلا و پري معده هيچ نفهميده ايد.
تمركز واقعي يعني اينكه اگرشما درطول روزبه پنج فعاليت مختلف مشغوليد، درهرفعاليت صرفاً به آن فكركنيد و از افكار مربوط به كارهاي ديگرآسوده باشيد.
موفقيت زندگي روزانه ي ما تماماًً به ميزان تمركز ما برامور روزانه ارتباط دارد. اگر شما قادر باشيد به هنگام كار فقط روي كارخود، به هنگام ورزش صرفاً روي انجام حركات، درهنگام مطالعه فقط روي موضوع كتاب و به هنگام انجام فعاليت هنري ازقبيل موسيقي، نقاشي، خطاطي و . . . به فعاليت هنري خود توجه و تمركز كنيد، عملاً موفقيت شما به ميزان چشمگيري افزايش مي يابد.
تمام نوابغ جهان كساني بودند كه از قدرت تمركز فوق العاده اي برخوردار بودند. آشفتگي و شوريدگي ذهني، عملاً شما را به هيچ عنوان موفق نمي كند. وقتي كارمي كنيد به خانواده مي انديشيد، وقتي درخانواده به سرمي بريد ازشغل خود نگرانيد و وقتي ورزش مي- كنيد در انديشه ي تحصيل هستيد و وقتي درس مي خوانيد فكرتان هزارسو مي رود. اين عملاً اتلاف وقت و مؤثر نبودن است.
موفقيت يعني تمركز، تمركزو تمركز