|
*فرد
مبتلا به ديابت براي رفتن به سفر بايد تمام وسايل پزشکي مورد نياز خود را
همراه داشته باشد.*انسولين يا داروي مصرفي، دستگاه قند خون و باتري، لانست
نمونه گيري خون، سرنگ، نوار تست قند خون و ادرار، آمپول گلوکاگن، مواد
قندي سريع الجذب، الکل پزشکي يا پارچه نم دار را با خود بردارد.*فرد
ديابتي در طي سفر در صورتي که با وسيله شخصي مسافرت و خود رانندگي مي کند،
بايد مراقب باشد زمان حرکت قند خونش از 90 ميلي گرم درصد کمتر نباشد.
همچنين در مسير طولاني لازم است هر دو تا سه ساعت يکبار قند خون خود را
اندازه گيري کند.*با کوچکترين علامت هيپوگليسمي بايد در کمترين زمان مواد
قندي سريع الجذب مصرف کند و کيف حاوي وسايل ذکرشده را در معرض نور و حرارت
نظير قرار دادن در داخل داشبورد، پشت شيشه و ... قرار ندهد.*در صورت سفر
با اتوبوس فرد ديابتي نبايد به طور دائم روي صندلي بنشيند و براي برقراري
جريان طبيعي خون در پاها، برخي اوقات بايستد يا وسط اتوبوس چند قدم راه
برود. اگر بعد از هيپوگليسمي قند خون خود را اندازه مي گيرد، از تميز بودن
انگشتان خود مطمئن شود.*به هنگام سفر با قطار فرد ديابتي بايد به اندازه
کافي کربوهيدارت همراه داشته باشد و در صورت سفر با هواپيما بايد وسايل
مورد نياز را در کيف دستي خود قرار دهد. همچنين به علت اينکه رطوبت در
هواپيما کاهش مي يابد بايد از نوشيدني بيشتري استفاده شود که آب بهترين
نوشيدني است.*انسولين گلوکاگن نبايد در معرض سرماي شديد قرار گيرد، به
ويژه انسولين NPH چون يخ زدگي اثر آن را کاهش مي دهد. در صورت فعاليت جسمي
بيش از حد معمول روزانه، ممکن است هيپوگليسمي شبانه به وجود آيد که براي
پيشگيري لازم است مواد غذايي بيشتري مصرف شود.*نوارهاي اندازه گيري قند
خون بايد به دور از رطوبت باشند. اختلاف ساعت مبدا و مقصد را هنگام تزريق
در نظر گرفته يا با پزشک در اين زمينه مشورت شود. همچنين براي سفرهاي
طولاني مشورت با پزشک ضروري است.احتمال دارد در مسافرت ، انسولين مورد
نياز در دسترس شما نباشد ، لذا قبل از اينکه شهر را ترک کنيد حتماً مقدار
کافي انسولين و سرنگ را براي يک هفته بيشتر از طول مدت مسافرت همراه خود
داشته باشيد تا با مشکلات روبرو نشويد.
|